Het is normaal om op een bepaald moment in ons leven een schuld te hebben, of het nu bij een bedrijf of een andere persoon is , of zelfs om degene te zijn aan wie geld verschuldigd is. Hoewel dit heel gebruikelijk is, weten maar weinig mensen dat een schuld uiteindelijk kan vervallen, wat betekent dat deze ophoudt te bestaan. Dat is precies waar we het in dit artikel over willen hebben.
Zijn schulden voor altijd?
Mensen die schulden aangaan, denken vaak dat hun schuldenlast zal voortduren totdat ze het volledige geleende bedrag, plus rente, hebben terugbetaald . In Spanje zijn schulden echter niet eeuwigdurend. Schulden vervallen, en dat gebeurt op verschillende manieren, bijvoorbeeld:
- Allereerst schrijft een schuld natuurlijk voor wanneer het verschuldigde bedrag volledig is afbetaald.
- Wat staat bekend als "schuldvoorschrift ', wat gebeurt wanneer na het verstrijken van een bepaalde tijd de schuld eenvoudigweg wordt kwijtgescholden, zelfs als de schuldenaar nog steeds niet alles betaalt wat hij verschuldigd is.
- Evenzo kan een vergoeding worden aangeboden dat de belastingplichtige die de schuld heeft bij de Belastingdienst, de schuld compenseert met het geld dat als aangifte inkomstenbelasting dient te worden ontvangen.
- Hoewel het een zeldzame veroordeling van schulden is, is veroordeling ook een andere manier waarop schulden voorschrijven. Deze situatie doet zich voor wanneer de schuldeiser de schuld "kwijtscheldt".
Wat is de looptijd van schulden in Spanje?
Het hangt allemaal af van het soort schuld. Momenteel stelt het Spaanse Burgerlijk Wetboek een maximale verjaringstermijn van maximaal vijf jaar vast voor een schuld, maar dit geldt alleen voor schulden waarvoor geen uitdrukkelijk vastgestelde verjaringstermijn bestaat. Er gelden dus verschillende termijnen voor verschillende soorten schulden.
- Als het een hypothecaire lening, de verjaring van de schuld is tot 20 jaar vastgelegd. In het geval van de hypotheekactie, een persoon die geen speciale termijn heeft opgegeven voor de verjaring van de schuld, is de looptijd 15 jaar.
- In de geval van schulden bij de sociale zekerheid en bij de schatkistDeze zijn voorgeschreven voor een periode van 4 jaar.
- Als het gaat om schulden voor niet-hypotheekgerelateerde leningen en die zijn toegekend door de banken, de rente die van toepassing is, verloopt na 5 jaar. In het geval van de hoofdschuld schrijft dit ook voor na 5 jaar. Als de schuld echter is verworven tussen 7 november 2000 en 7 november 2005, is de verjaringstermijn 15 jaar.
- Wat betreft de schulden uit alimentatie, betaling van diensten, huur van woningen, de verjaring ervan is 5 jaar.
Wat kan de schuldeiser doen voordat de schulden worden veroordeeld?
Wanneer een schuldeiser geconfronteerd wordt met een situatie waarin een schuldenaar simpelweg weigert te betalen, kan hij zijn toevlucht nemen tot juridische of buitengerechtelijke middelen om betaling te eisen. In dit verband bepaalt de huidige wetgeving dat een schuldeiser de verjaringstermijn van de schuld kan opschorten om te voorkomen dat deze vervalt en hij zijn geld verliest.
De verschillende manieren waarop een schuldeiser de verjaring van een schuld kan onderbreken zijn:
- Door een burofax te sturen
- Via een rechtszaak
- Met een schuldherkenningsproces
- Afzien van de lening en bijgevolg de betaling van de schuld ontvangen
Het is belangrijk te begrijpen dat wanneer een schuldeiser actie onderneemt om een schuld te innen, de verjaringstermijn in feite wordt opgeschort. Dit betekent dat de periode waarin de schuld zou moeten vervallen opnieuw begint te lopen. Dit gebeurt uiteraard pas nadat de schuldenaar op de hoogte is gesteld van de vordering.
Als een huurder bijvoorbeeld de huur niet betaalt , kan de verhuurder op elk moment vóór het verstrijken van de vijfjarige verjaringstermijn een vordering tot betaling indienen, zowel via de rechter als buiten de rechtbank. Deze termijn van vijf jaar voor het voldoen aan de schuldverplichting begint dan opnieuw.
Buitengerechtelijke vordering
Om te voorkomen dat de verjaringstermijn van een schuld verstrijkt, is het essentieel om te bewijzen dat de schuldeiser contact heeft opgenomen met de schuldenaar. In dat geval kunt u het beste een aangetekende brief (burofax) met bewijs van ontvangst versturen, waarin u om betaling verzoekt. Om te voorkomen dat de schuldenaar kan aanvoeren dat de brief onjuist is opgesteld, is het raadzaam deze te laten opstellen door een expert, in dit geval een advocaat gespecialiseerd in incasso.
Doorgaans is dit een schriftelijke kennisgeving waarin de schuldenaar wordt geïnformeerd dat hij nog geld verschuldigd is aan de schuldeiser. Om het document te versterken, kunnen bewijsstukken ter onderbouwing van de schuld worden bijgevoegd, hoewel dit niet verplicht is. De kennisgeving vermeldt ook een termijn voor de betaling van de schuld en beschrijft de betalingsmethode. In deze kennisgeving hoeft niet per se te worden ingegaan op de onderbreking van de verjaringstermijn.
Gerechtelijke vordering
Om een schuld te innen, moet men een civiele procedure starten . In dergelijke gevallen is de meest geschikte procedure de procedure voor een summier vonnis. Deze procedure houdt in dat er een vordering wordt ingediend, samen met de bewijsstukken die de schuld aantonen. Zodra dit alles is vastgesteld, gelast de rechter de schuldenaar om het openstaande bedrag te betalen of binnen een termijn van maximaal 20 dagen bezwaar in te dienen.
In het geval dat de schuldenaar zijn schuld niet vereffent nadat het betalingsbevel is uitgevoerd of er zelfs niet op is verschenen, wordt het betalingsbevelproces beëindigd en kan de schuldeiser om de uitvoering verzoeken. Als nu de bedragen die in de betalingsbevelprocedure worden gevorderd hoger zijn dan € 2.000 en de schuldenaar bezwaar maakt, dan zal in het declaratoire proces dat uit deze situatie wordt afgeleid, de tussenkomst van zowel een advocaat als een advocaat vereist zijn.
De rechter zal vervolgens de vorderingen van beide partijen beoordelen en vaststellen of er sprake is van een schuld. Als de rechter in het voordeel van de schuldeiser beslist, stelt hij een termijn vast waarbinnen de schuldenaar de schuld volledig moet voldoen . Mocht de schuldenaar desondanks weigeren of niet in staat zijn te betalen, dan is de laatste mogelijkheid de ten執行 van het vonnis, waarbij de bezittingen van de schuldenaar in beslag worden genomen om het openstaande bedrag te dekken.
Hoe zit het met het voorschrijven van schulden op een creditcard?
Momenteel bedraagt de verjaringstermijn voor creditcardschulden 5 jaar, te rekenen vanaf de datum waarop de verplichting opeisbaar wordt. Het is belangrijk om te weten dat de verjaringstermijn voorheen 15 jaar was, maar dankzij de wijziging van artikel 1964.2 van het Burgerlijk Wetboek is deze nu slechts 5 jaar.
Meestal wordt een vordering op een creditcardschuld ingediend via een procedure voor summiere beoordeling. In dit geval, aangezien de creditcardschuld verjaard is, is het noodzakelijk om deze omstandigheid aan te voeren als grond voor verzet tegen de summiere beoordeling.
Deze wijziging in de verjaringstermijn voor creditcardschulden betekent dat alle schulden die voortvloeien uit een creditcard en die zijn ontstaan na 7 november 2015, een verjaringstermijn hebben van 5 jaar vanaf de datum waarop de betaling ervan kan worden geëist.
Aan de andere kant zullen alle creditcardschulden na 7 november 2005 en vóór 7 november 2015 worden voorgeschreven op 6 november 2020. In het geval van creditcardschulden vóór 7 november 2005 of november 15 zullen de looptijd dat bemiddelt vanaf het moment dat naleving kan worden verlangd, naast XNUMX jaar.
Zijn schulden bij banken en sociale zekerheid voorschrijven?
Als u wilt weten wanneer schulden bij banken verjaren, moet u eerst nagaan welk type lening u heeft. Momenteel bedraagt de verjaringstermijn voor schulden bij banken 15 jaar, gerekend vanaf de datum van de laatste kennisgeving aan de schuldenaar.
In het geval van sociale zekerheid bepaalt de huidige wetgeving dat de schuld voorschrijft na 4 jaar, maar alleen in de volgende situaties:
- Maatregelen om sancties op te leggen als gevolg van het niet naleven van de socialezekerheidsregels
- Maatregelen om de vereffening van de schuld voor socialezekerheidsbijdragen te eisen
- Rechten van de socialezekerheidsadministratie voor het vaststellen van al die schulden bij de socialezekerheid en dat het quota zijn.