Obligaties: wat ze zijn en hoe ze werken

Obligaties zijn een vastrentend beleggingsinstrument dat wordt uitgegeven door een overheidsinstantie of een bedrijf om financiering te verkrijgen. Deze activaklasse bestaat in feite uit schuldpapier uitgegeven door een overheid van een regio of een bedrijf om te proberen financiering te verkrijgen zonder toevlucht te nemen tot bankleningen. Ze zijn een van de veiligste activa omdat ze ons een vast rendement bieden, maar ze brengen ook hun risico's met zich mee waar we ons bewust van moeten zijn. Laten we dus eens kijken wat bonussen zijn en hoe ze werken.

Wat zijn bonussen?

Obligaties zijn een vastrentend beleggingsinstrument dat wordt uitgegeven door een overheidsinstantie of een bedrijf om financiering te verkrijgen. Dat wil zeggen dat deze activa feitelijk schulden zijn die we kopen van een land of een bedrijf. De manier waarop de obligatiemarkt werkt is heel eenvoudig: de uitgever van de obligatie stemt ermee in om het geleende kapitaal terug te geven aan de persoon die de obligatie heeft gekocht op een vooraf afgesproken datum, samen met rente, die regelmatig kan worden betaald of van het initiële kapitaal kan worden afgetrokken. Door de uitgifte van obligaties kunnen publieke instellingen en bedrijven een flinke som kapitaal verkrijgen die ze niet zouden kunnen verkrijgen als ze zouden proberen een lening aan te vragen bij één enkele kredietverstrekker. Op deze manier biedt de uitgifte van obligaties degenen die ze uitgeven de mogelijkheid om het geleende bedrag in verschillende delen (obligaties) te verdelen voor iedereen die erin wil investeren.

Hoe werken de bonussen?

Hoewel het misschien een lastige beleggingscategorie lijkt om te begrijpen, is het eenvoudiger dan het lijkt. Ten eerste koopt de belegger een obligatie en de emittent verbindt zich ertoe het geïnvesteerde kapitaal in één keer terug te betalen op de vooraf overeengekomen vervaldatum van de obligatie . Door de obligatie te kopen, verbindt de emittent zich ertoe rente over de lening te betalen. Deze rente wordt meestal betaald in de vorm van coupons, die periodiek worden uitgekeerd. Op deze manier ontvangt de belegger regelmatig rentebetalingen en krijgt hij zijn oorspronkelijke investering terug bij de vervaldatum. Laten we een voorbeeld bekijken om het beter te begrijpen. Als we € 10.000 investeren in een obligatie met een looptijd van 5 jaar die een rendement van 2% biedt, betaalt de obligatie-emittent ons 2% van het geïnvesteerde kapitaal. Na die 5 jaar ontvangen we onze investering terug met de laatste couponbetaling. In sommige gevallen kan de periodiek betaalde rente echter variabel zijn, bijvoorbeeld gebaseerd op indicatoren zoals de Euribor.

Wat is het verschil tussen obligaties, wissels en staatsverplichtingen?

De Spaanse staat geeft regelmatig schuldobligaties uit. Uiteraard verschilt de nominatie hiervan afhankelijk van hun vervaldatum. Dit komt omdat er niet alleen obligaties worden uitgegeven, maar ook staatsobligaties en -obligaties. Laten we eens kijken welke soorten obligaties worden uitgegeven door de Spaanse schatkist:

• Schatkistbiljetten: Dit zijn wat we kunnen beschouwen als kortlopende obligaties, met een looptijd van één jaar of minder. Van de Spaanse staat worden ze periodiek uitgegeven met looptijden variërend van drie, zes, negen en twaalf maanden. Deze wissels worden uitgegeven met korting (de verkrijgingsprijs is lager dan de aflossingsprijs) of met een premie (de verkrijgingsprijs is hoger dan de aflossingsprijs).
• Staatsobligaties: Dit zijn wat we kunnen beschouwen als obligaties met een middellange termijn, die een looptijd hebben van twee tot vijf jaar. Beleggers in staatsobligaties ontvangen periodiek rentebetalingen via vaste coupons. Op dit moment geeft het Spaanse ministerie van Financiën obligaties uit met een looptijd van drie tot vijf jaar.
• Staatsverplichtingen: Dit zijn wat we kunnen beschouwen als langlopende obligaties, die een looptijd hebben van meer dan vijf jaar. Zoals we bij obligaties hebben gezien, worden staatsobligaties periodiek betaald via vaste coupons. Op dit moment geeft het Spaanse ministerie van Financiën obligaties uit met een looptijd van 10,15, 30, 50 en XNUMX jaar.

Welke risico’s brengt beleggen in obligaties met zich mee?

Obligaties zijn een geweldige manier om inkomen te verdienen, omdat het doorgaans relatief veilige beleggingen zijn. Maar net als elke andere belegging brengen ze bepaalde risico's met zich mee. Dit zijn enkele van de meest voorkomende risico’s bij deze beleggingen:

Rentetarieven.

Rentetarieven en obligaties gaan niet bepaald met elkaar om, dus als de rente stijgt, hebben obligaties de neiging te dalen en omgekeerd. Renterisico ontstaat wanneer de rente aanzienlijk meer verandert dan de belegger had verwacht. Nu de rente aanzienlijk daalt, wordt de belegger geconfronteerd met de mogelijkheid van vervroegde aflossing. Aan de andere kant, als de rente stijgt, zal de belegger vastzitten aan een belegging die een rendement oplevert dat onder de marktrente ligt. Hoe langer de looptijd, hoe groter het renterisico dat een belegger moet dragen, omdat toekomstige marktontwikkelingen moeilijker te voorspellen zijn.

Krediet of wanbetaling.

Dit risico is meer kenmerkend voor bedrijfsobligaties dan voor staatsobligaties. Kredietrisico of niet-betaling ontstaat wanneer de rentebetalingen niet plaatsvinden zoals overeengekomen. Wanneer er in obligaties wordt belegd, wordt van de emittent verwacht dat hij rente- en aflossingen doet. Als we besluiten in bedrijfsobligaties te beleggen, moeten we daarom de situatie van dat bedrijf analyseren om er zeker van te zijn dat het zijn betalingen nakomt. We kunnen dit verifiëren door de balansen van het bedrijf in kwestie te bekijken, waarbij we moeten zien dat zowel het bedrijfsresultaat als de cashflow groter zijn in vergelijking met de schulden die het heeft. Als het tegenovergestelde het geval is, moeten we wegblijven van die banden.

Vooraf betaald.

Vervroegde aflossing is een ander risico dat we lopen als we in obligaties beleggen. Dit kan zich voordoen wanneer een obligatie-uitgifte vóór de vervaldatum wordt betaald via een aflossingsvoorziening. Dit kan slecht nieuws zijn voor beleggers, omdat het bedrijf pas een prikkel heeft om de verplichting vervroegd te betalen als de rente substantieel is gedaald. In plaats van beleggingen met een hoge rente aan te houden, zouden beleggers hun kapitaal moeten herinvesteren in een omgeving met lagere rentetarieven.