Beleggen in aandelenfondsen voor opkomende markten betekent dat je de comfortzone van grote ontwikkelde economieën verlaat en je waagt aan landen waar de groei nog gaande is. We hebben het over regio's zoals Azië, Latijns-Amerika, opkomend Europa, het Midden-Oosten en Afrika, die een groter potentieel rendement combineren met hogere politieke, institutionele en marktrisico's. Het is geen markt om blindelings te benaderen, maar wanneer ze verstandig worden gebruikt, kunnen deze fondsen een zeer waardevolle aanvulling zijn op een gediversifieerde portefeuille voor de lange termijn.
In dit artikel vindt u een uitgebreide gids om te begrijpen wat aandelenfondsen voor opkomende markten zijn , hoe ze worden geclassificeerd, de verschillende soorten fondsen en ETF's die beschikbaar zijn, de risico's die eraan verbonden zijn, hun voordelen en hoe u ze effectief in uw beleggingsstrategie kunt integreren. We zullen ook praktijkvoorbeelden van fondsen, prestatiegegevens, actieve en indexbeleggingsstrategieën en praktische inzichten in belastingen, diversificatie en portfolio-opbouw bespreken.
Wat is aandelenkapitaal uit opkomende markten en hoe worden deze fondsen gedefinieerd?
Wanneer we spreken over aandelenfondsen voor opkomende markten, bedoelen we beleggingsinstrumenten die het grootste deel van hun vermogen beleggen in aandelen van bedrijven in landen die als 'opkomende markten' worden aangemerkt. In de praktijk beleggen fondsen in deze categorie doorgaans minstens 75% van hun vermogen in aandelen , en van dat percentage moet minstens nog eens 75% in opkomende markten worden belegd. Met andere woorden, het zijn duidelijk op aandelen gerichte fondsen met een sterke focus op ontwikkelingsregio's.
Deze fondsen kunnen een zeer brede geografische spreiding hebben : Azië (China, India, Indonesië, Thailand, enz.), Latijns-Amerika (Brazilië, Mexico, Chili, enz.), opkomend Europa (Polen, Hongarije, Tsjechië, enz., vaak met uitzondering van Rusland), het Midden-Oosten en enkele Afrikaanse landen. Elke vermogensbeheerder bepaalt zijn eigen beleggingsuniversum en de grenzen van elk gebied, maar de kern van het product is altijd hetzelfde: blootstelling aan aandelen in economieën met een gemiddeld ontwikkelingsniveau.
Naast wereldwijde fondsen zijn er ook fondsen die zich richten op een specifieke opkomende marktregio . Een typisch voorbeeld is het "Emerging Europe ex-Russia"-fonds, dat zijn portefeuille concentreert in Europese opkomende markten, maar Rusland uitsluit om regelgevingsredenen, risicobeoordelingen of wijzigingen in indexclassificaties. In deze gevallen blijft de regel van kracht dat ten minste 75% van het vermogen in aandelen moet worden belegd, en daarbinnen minimaal 75% in aandelen van opkomende Europese landen, met uitzondering van Rusland.
In sommige gevallen vinden we ook nicheproducten, zoals fondsen die aandelen uit opkomende markten combineren met vastrentende waarden , of thematische strategieën binnen opkomende markten (bijvoorbeeld technologie, consumentengoederen of infrastructuur). Hoewel de officiële classificatie van veel toezichthouders een dominante weging op de aandelenmarkt vereist om als "aandelen uit opkomende markten" te worden beschouwd, bestaat er in de praktijk een aanzienlijke variatie in benaderingen en nuances.
Wat zijn opkomende markten: kenmerken en voorbeelden?
De zogenaamde opkomende markten nemen een tussenpositie in tussen ontwikkelde economieën (de Verenigde Staten, de eurozone, Japan, enz.) en de meest achtergebleven ontwikkelingslanden. Het zijn geen arme economieën zonder kapitaalmarkten, maar ze beschikken ook niet over het inkomen per hoofd van de bevolking, de politieke stabiliteit of de institutionele ontwikkeling van geavanceerde economieën.
Deze economieën kenmerken zich doorgaans door een hogere bbp-groei dan die van ontwikkelde landen, omdat ze zich nog in een fase van expansie, industrialisatie en modernisering bevinden. In veel gevallen wordt dit versterkt door een jongere en groeiende bevolking, met een opkomende middenklasse die aan koopkracht wint en haar consumptiepatronen verandert. Dit alles vertaalt zich in een grotere economische dynamiek, met een sterke behoefte aan investeringen in huisvesting, infrastructuur, energie, technologie en dienstverlening.
Een minder aantrekkelijk aspect is dat opkomende markten ook een grotere volatiliteit en politieke risico's vertonen . Ze hebben doorgaans minder gevestigde instellingen, abruptere veranderingen in de regelgeving, in sommige gevallen een aanzienlijke afhankelijkheid van grondstoffen en zijn kwetsbaar voor externe schokken (renteverhogingen in de Verenigde Staten, valutacrises, geopolitieke spanningen, enz.). Voor beleggers vertaalt dit zich in meer uitgesproken cycli, met sterke stijgingen maar ook zeer scherpe dalingen.
Wanneer deze markten worden genoemd, omvat de lijst doorgaans landen als China, India, Brazilië, Mexico, Indonesië, Thailand, Zuid-Afrika, Turkije en Maleisië , om er maar een paar te noemen. Veel van deze landen maken deel uit van benchmarkindices zoals de MSCI Emerging Markets, de meest gebruikte index door vermogensbeheerders bij het samenstellen van fondsen en ETF's die de prestaties van beurzen in opkomende markten volgen.
Het is belangrijk om te onthouden dat indices voor opkomende markten niet alles omvatten . Veel Afrikaanse economieën zijn bijvoorbeeld uitgesloten omdat ze geen voldoende ontwikkelde aandelenmarkten hebben, ontoegankelijk zijn voor buitenlandse investeerders of een robuust regelgevingskader missen. Beleggen in opkomende markten via fondsen en ETF's vermindert een deel van dat risico, omdat het zich richt op landen die voldoen aan minimale criteria voor liquiditeit, omvang en regelgeving.
Hoe indices voor opkomende markten worden samengesteld en wat je feitelijk koopt.
Wanneer u belegt in een indexfonds of ETF voor opkomende markten , koopt u in feite een portefeuille die een benchmarkindex nabootst . De meest populaire is de MSCI Emerging Markets Index , die de belangrijkste beurzen van diverse opkomende markten volgt. Deze index weegt landen doorgaans op basis van marktkapitalisatie, gecorrigeerd voor de free float. Dit betekent dat de weging van elk land afhangt van de omvang van de aandelenmarkt die voor beleggers beschikbaar is.
In de praktijk betekent dit dat sommige landen, zoals China, Taiwan, India en Zuid-Korea (afhankelijk van herzieningen van de classificatie), een zeer significant gewicht in de index hebben , terwijl kleinere landen slechts een paar posities innemen. Bovendien hebben sectoren zoals technologie, financiële dienstverlening en discretionaire consumentengoederen doorgaans een aanzienlijk gewicht, aangezien veel van de grote beursgenoteerde opkomende bedrijven tot deze sectoren behoren.
Er bestaan ​​andere, meer specifieke indexen die een verfijndere geografische spreiding mogelijk maken, zoals MSCI Latin America of FTSE Asia , die zich richten op specifieke regio's. Deze indexen vormen de basis voor beleggingsfondsen en met name voor ETF's, waarmee zeer gericht in opkomende markten kan worden belegd zonder dat er per land aandelen hoeven te worden gekocht.
Het is belangrijk om te onthouden dat een index, door zijn aard, bepaalde markten en sectoren uitsluit . Niet alles wat opkomend is, wordt erin opgenomen. Zo zijn bijvoorbeeld zeer kleine economieën, markten met een lage liquiditeit of landen met strenge beperkingen op buitenlandse investeringen meestal niet vertegenwoordigd. Dit betekent dat, hoewel we in algemene termen spreken over "opkomende markten", we in feite slechts een deel ervan omvatten: de grootste met functionerende kapitaalmarkten.
Voordelen en nadelen van investeren in opkomende landen
Beleggen in aandelenfondsen van opkomende markten heeft duidelijke voordelen, maar ook risico's die zorgvuldig overwogen moeten worden. De belangrijkste reden om ze in een portefeuille op te nemen, is hun grotere potentieel voor economische groei . Volgens recente prognoses van het Internationaal Monetair Fonds (WEO, oktober 2025) wordt verwacht dat geavanceerde economieën met ongeveer 1,6% per jaar zullen groeien, terwijl opkomende en ontwikkelingsmarkten naar verwachting boven de 4% zullen blijven, met een wereldwijde groei van bijna 3,2%.
Deze kloof, die zich in de loop der jaren heeft opgebouwd, heeft de verdeling van de mondiale economische macht veranderd. Opkomende en ontwikkelingslanden zijn nu goed voor bijna 45% van het mondiale bbp , vergeleken met slechts 25% aan het begin van de jaren 2000. Bovendien hebben ze de afgelopen decennia ongeveer 60% bijgedragen aan de wereldwijde groei, voornamelijk dankzij China, India en Brazilië. Voor investeerders betekent dit dat een zeer significant deel van de mondiale welvaartsgroei in dit blok plaatsvindt.
Deze economieën profiteren ook van structurele megatrends zoals de groei van de middenklasse, verstedelijking, de digitalisering van de consumptie en de bevolkingsgroei in Azië, Afrika en delen van Latijns-Amerika. Dit zijn onderliggende krachten die de vraag naar woningen, infrastructuur, energie, telecommunicatie, e-commerce en financiële diensten aanwakkeren – sectoren waarin doorgaans zwaar wordt geïnvesteerd door fondsen voor opkomende markten.
Aan de risicokant is de omgeving ook uitdagend. De wereldwijde staatsschuld blijft op historisch hoge niveaus, boven de 230% van het mondiale bbp, en in de opkomende markten zelf is de staatsschuld de afgelopen jaren toegenomen, met prognoses die wijzen op een aanhoudende groei tot het einde van dit decennium. Dit wordt versterkt door grotere politieke instabiliteit, de afhankelijkheid van grondstoffen in sommige landen en de gevoeligheid voor schommelingen in internationale rentetarieven en kapitaalstromen.
Dit alles betekent dat aandelen in opkomende markten een hogere volatiliteit vertonen dan markten zoals de Verenigde Staten of de eurozone. Dalingen kunnen sterker zijn tijdens bepaalde fasen van de cyclus, met name wanneer de dollar sterker wordt, de rentetarieven in ontwikkelde economieën stijgen of er politieke en monetaire crises optreden. Daarom is het voor de meeste beleggers verstandig om beleggingen in opkomende markten te beschouwen als een aanvulling op een wereldwijde portefeuille voor de middellange tot lange termijn , en niet als een geïsoleerde of kortetermijnbelegging.
Soorten opkomende aandelenfondsen
Binnen het universum van beleggingsfondsen gericht op opkomende markten draait het niet alleen om "de ene of de andere index". Het aanbod kan worden onderverdeeld in verschillende categorieën op basis van hun geografische focus, de omvang van de bedrijven die ze ondersteunen, hun beleggingsstijl of hun beheermethode (actief of indexgericht). Inzicht in deze verschillen helpt u te weten wat u koopt en het product te kiezen dat het beste bij uw doelstellingen past.
Ten eerste hebben we regionale of landspecifieke fondsen . Deze zijn gespecialiseerd in een specifieke regio (bijvoorbeeld Azië, Latijns-Amerika, opkomend Europa exclusief Rusland) of zelfs een enkel opkomend land met een aanzienlijke aanwezigheid, zoals India of Brazilië. Dit type fonds maakt een preciezere geografische focus mogelijk, maar brengt ook een hogere concentratie van politiek en economisch risico in dat gebied met zich mee.
Een andere manier om beleggingsfondsen voor opkomende markten te classificeren, is op basis van marktkapitalisatie . Sommige fondsen richten zich op grote bedrijven, andere combineren grote en middelgrote bedrijven, en weer andere breiden hun scope uit met kleine bedrijven. Hoe kleiner de omvang, hoe groter het groeipotentieel over het algemeen is, maar dit verhoogt ook het risico, de volatiliteit en de lagere liquiditeit van veel aandelen.
Ze kunnen ook worden onderscheiden door hun beleggingsstijl : fondsen die op zoek zijn naar waardebedrijven , met aantrekkelijke waarderingen ten opzichte van hun fundamentele waarden, versus groeifondsen, die prioriteit geven aan bedrijven met hoge groeicijfers, zelfs als ze tegen hogere waarderingen worden verhandeld. In opkomende markten combineren veel fondsen beide benaderingen of volgen een "gemengde" stijl, hoewel er ook producten zijn met een duidelijke voorkeur voor waarde of groei.
Uiteindelijk is de belangrijkste scheidslijn die tussen indexfondsen en ETF's (passief beheer) en actief beheerde fondsen . De eerste repliceren simpelweg een benchmarkindex en hebben doorgaans zeer lage kosten, terwijl de laatste proberen specifieke bedrijven en landen te selecteren die beter presteren dan de index, wat gepaard gaat met hogere beheerkosten.
Indexfondsen en ETF's voor beleggingen in opkomende markten
De eenvoudigste en meest kosteneffectieve manier om te beleggen in gediversifieerde aandelen van opkomende markten is via indexfondsen en ETF's die brede indices volgen. Een van de meest relevante indices is de MSCI Emerging Markets IMI , die grote, middelgrote en kleine bedrijven uit tal van opkomende markten omvat en daarmee een zeer uitgebreid beleggingsuniversum biedt.
Een uitstekend voorbeeld op dit gebied is de iShares MSCI EM UCITS ETF (ISIN-code IE00B4L5YC18 voor een van de aandelenklassen). Dit product biedt een zeer gediversifieerde blootstelling aan aandelen in opkomende markten, aangezien het de MSCI Emerging Markets IMI-index volgt met meer dan 3.000 aandelen in de portefeuille. Het heeft een totale kostenratio (TER) van ongeveer 0,18%, volledige fysieke replicatie en dividendkapitalisatie (Acc-aandelenklassen), waardoor het bijzonder efficiënt is voor een langetermijnstrategie.
Deze ETF beheert een vermogen van meer dan € 26.000 miljard , waarmee het tot de grootste beleggingsfondsen in zijn categorie behoort. Over de afgelopen drie jaar bedraagt ​​het cumulatieve rendement circa 48%, met een volatiliteit van bijna 16%. Deze cijfers komen overeen met het risicoprofiel van opkomende markten. Voor veel beleggers is het een essentieel onderdeel om binnen een wereldwijde portefeuille een brede, goedkope en goed gediversifieerde blootstelling aan opkomende markten te verkrijgen.
Een ander relevant product is de iShares Core MSCI Emerging Markets IMI UCITS ETF (ISIN IE00BKM4GZ66 in een van de varianten). Deze volgt ook de MSCI Emerging Markets IMI, met een zeer vergelijkbare structuur, een TER van 0,18% en volledige fysieke replicatie. Het belangrijkste verschil tussen sommige aandelenklassen zit hem in het dividendbeleid. Bepaalde versies van deze ETF keren periodiek dividend uit in plaats van het te kapitaliseren, wat wellicht beter geschikt is voor beleggers die op zoek zijn naar een regelmatig inkomen.
Aan de concurrerende kant vinden we de Xtrackers MSCI Emerging Markets UCITS ETF (ISIN IE00BTJRMP35 in een van de aandelenklassen), die de "klassieke" MSCI Emerging Markets Index (zonder de IMI-component) nabootst en zich richt op grote en middelgrote bedrijven. Deze ETF heeft een TER van 0,18% en maakt gebruik van geoptimaliseerde fysieke replicatie met behulp van steekproeven , waarbij dividenden in veel van de aandelenklassen binnen de ETF zelf worden opgebouwd.
Dit product beheert meer dan € 8.000 miljard en heeft de afgelopen drie jaar een rendement van circa 48% behaald, met een volatiliteit die zeer vergelijkbaar is met die van iShares. De portefeuille is echter iets geconcentreerder: de top 10 posities vertegenwoordigen meer dan 31% van het totaal, met een sterke weging in technologie en financiële dienstverlening , en in landen als China, Taiwan, India en Zuid-Korea. Het is een zeer concurrerend alternatief voor passief beleggen in opkomende markten, waarbij de uiteindelijke keuze doorgaans meer afhangt van factoren zoals liquiditeit op de markt waar u handelt of spreads dan van significante verschillen in de gerepliceerde index.
Actief beheerde aandelenfondsen voor opkomende markten
Naast indexfondsen en ETF's bestaat er een breed scala aan actief beheerde fondsen in opkomende markten . Deze producten volgen niet simpelweg een index; in plaats daarvan stellen ze een portefeuille samen door specifieke landen, sectoren en bedrijven te selecteren, met als doel de risicogecorrigeerde benchmark te overtreffen, hoewel ze daar niet altijd in slagen.
Binnen deze categorie vinden we fondsen die een mondiale aanpak hanteren en beleggen in alle opkomende markten, en andere die zich concentreren op specifieke geografische gebieden (Azië, Latijns-Amerika, opkomend Europa, enz.) of op structurele trends (binnenlandse consumptie, technologie, infrastructuur). Er zijn ook duidelijke verschillen wat betreft beleggingshorizon, portefeuilleomzet en voorkeur voor grote, middelgrote of kleine bedrijven.
Een illustratief voorbeeld is dat van vermogensbeheerders met uitgebreide ervaring in opkomende markten, zoals Aberdeen, dat in de loop der decennia diepe relaties heeft opgebouwd in opkomende economieën . Dit soort beleggingsfirma's heeft doorgaans grote en gespecialiseerde teams: in het eerdergenoemde geval zo'n 100 professionals die zich bezighouden met opkomende markten, zowel aandelen als vastrentende waarden (naar schatting eind februari 2025).
Deze vermogensbeheerders voeren jaarlijks duizenden gesprekken en analyses met bedrijven (meer dan 1.500 in de genoemde periode), waarbij ze bedrijfsbezoeken, interviews met directieleden, analyses van financiële overzichten en beoordelingen van de kwaliteit van het ondernemingsbestuur combineren. Bovendien maken ze gebruik van technologie om hun wereldwijd verspreide teams in realtime te coördineren, waardoor ze snel kunnen reageren op veranderingen in de regelgeving, politieke situaties of marktontwikkelingen.
Dit soort fondsen belegt doorgaans in een zorgvuldig samengestelde selectie van bedrijven , waarbij gezocht wordt naar kwalitatief hoogwaardige ondernemingen met duurzame concurrentievoordelen, een gezonde balans en sterke managementteams. Het idee is om te profiteren van inefficiënties in de waardering, verschillen in het tempo van ontwikkeling binnen elke sector en de spreiding in prestaties tussen bedrijven binnen hetzelfde land. Dit alles gaat echter gepaard met hogere beheerkosten dan bij indexfondsen.
Gespecialiseerde fondsen en sectorale of regionale varianten.
Naast wereldwijde beleggingsfondsen voor opkomende markten, bestaan ​​er ook producten die zich richten op specifieke deelmarkten binnen deze markt . Een voorbeeld hiervan zijn de "Emerging Europe ex-Russia"-fondsen, die voornamelijk beleggen in aandelen van opkomende Europese landen (zoals Polen, Hongarije, Tsjechië, Roemenië en andere), waarbij Rusland uitdrukkelijk wordt uitgesloten vanwege regelgevingskwesties, risicofactoren of veranderingen in de internationale indexranglijsten.
Deze fondsen vereisen doorgaans dat ten minste 75% van hun vermogen in aandelen wordt belegd , en daarbinnen minimaal 75% in aandelen van opkomende Europese landen, met uitzondering van Rusland. Het resultaat is een veel geconcentreerdere blootstelling aan één regio, wat kan leiden tot perioden van hoge volatiliteit die samenhangen met de politieke, economische en monetaire ontwikkelingen in dat gebied. Voor een goed gediversifieerde belegger kunnen ze dienen als een tactische aanvulling of als een specifieke beleggingsstrategie.
Er zijn ook fondsen georganiseerd rond thema's of sectoren binnen opkomende markten , zoals technologie, consumptiegoederen, infrastructuur of de energietransitie. Deze producten wijken af ​​van de gebruikelijke sectorale allocatie van indices en richten zich op gebieden die zij op de lange termijn het meest veelbelovend achten. Ook hier geldt dat de afweging een grotere sectorconcentratie en de noodzaak van een langere beleggingshorizon is.
Wat betreft landspecifieke benaderingen, richten sommige fondsen zich bijna uitsluitend op grote individuele markten zoals India, China (tegen de achtergrond van veranderende regelgeving), Brazilië of Mexico. In deze gevallen nemen de regelgevings-, wisselkoers- en politieke risico's aanzienlijk toe, waardoor ze over het algemeen alleen geschikt zijn voor beleggers met een hoge tolerantie voor sterke schommelingen en altijd als onderdeel van een bredere beleggingsstrategie.
In de praktijk geven veel beleggers er de voorkeur aan om te beginnen met wereldwijde fondsen gericht op opkomende markten en, indien nodig, naarmate ze meer ervaring opdoen of hun portefeuille willen aanpassen, een deel van hun portefeuille te beleggen in regionale of thematische producten die een bepaalde marktvisie of een specifieke kans versterken.
Islamitische fondsen en specifieke strategieën in opkomende markten
Binnen het aanbod van producten voor opkomende markten vinden we ook fondsen en ETF's met specifieke criteria , zoals fondsen die islamitische beleggingsprincipes (sharia) toepassen en activiteiten uitsluiten die niet voldoen aan bepaalde ethische en financiële normen. Een voorbeeld hiervan is de iShares MSCI EM Islamic UCITS ETF USD (Dist) , die blootstelling biedt aan aandelen in opkomende markten volgens deze benadering.
Deze producten passen hun beleggingsuniversum aan door bedrijven uit te sluiten die actief zijn in sectoren zoals alcohol, gokken, traditioneel rentebankieren en andere gebieden die niet aansluiten bij de islamitische criteria. Op basis daarvan wordt een portefeuille samengesteld die aanzienlijk kan afwijken van "standaard" indices voor opkomende markten, met eigen sectorale en geografische voorkeuren.
In lijn met specifieke strategieën vinden we meerdere categorieën actief gefinancierde beleggingen in opkomende markten buiten China , zoals de talrijke onderdelen van de Goldman Sachs Emerging Markets Ex-China Equity Portfolio (met categorieën in USD, EUR en GBP, zowel in accumulatie- als distributieversies, en met verschillende letters -I, R, P, E, enz.- die verschillende commissie- en toegangsvoorwaarden aangeven).
De overzichten van aandelencategorieën in opkomende markten tonen details zoals de netto-activa waarde van elke categorie (bijvoorbeeld 16,69, 16,25, 17,15 monetaire eenheden, afhankelijk van de valuta en de categorie), de waarderingsdatum (23-04-2026 in de genoemde gegevens) en historische rendementen, met cijfers rond de 29%-30% in bepaalde recente perioden en succespercentages ten opzichte van de benchmarkindex die in veel categorieën hoger liggen dan 79%-86%, afhankelijk van de gebruikte maatstaf.
Deze verscheidenheid aan aandelenklassen en valuta's stelt beleggers in staat de meest geschikte optie te kiezen op basis van hun profiel : of ze dividend willen ontvangen of niet, in welke valuta hun vermogen moet worden uitgedrukt, welke kostenstructuur ze prefereren en of er een minimum investeringsbedrag is. Het is een goed voorbeeld van hoe geavanceerd het aanbod aan producten voor opkomende markten is geworden, en hoe veel verder het gaat dan het typische wereldwijde indexfonds.
Vastrentende waarden en gemengde fondsen uit opkomende markten: de andere kant van de medaille.
Hoewel dit artikel zich richt op aandelen in opkomende markten , wenden veel beleggers zich ook tot vastrentende waarden in opkomende markten als een manier om te diversifiëren en rendement te behalen via coupons. Direct beleggen in obligaties van opkomende markten kan complex zijn, omdat niet alle intermediairs gemakkelijke toegang tot deze instrumenten bieden, en liquiditeits- en valutarisico's uitdagingen kunnen vormen.
In deze context zijn vastrentende beleggingsfondsen in opkomende markten vaak een meer praktische optie: ze bieden toegang tot gediversifieerde portefeuilles van staats- en bedrijfsobligaties uit verschillende landen, luidend in lokale of harde valuta (dollar, euro), met uiteenlopende looptijden en kredietratings. Bovendien profiteren ze van het vermogen van de fondsbeheerder om emittenten te analyseren, kredietrisico's te beheren en de portefeuille aan te passen aan de macro-economische omgeving.
Sommige vermogensbeheerders hebben geïntegreerde teams die zich zowel richten op aandelen als op vastrentende waarden in opkomende markten . Hierdoor kunnen ze macro-economische analyses, landspecifieke perspectieven en lokale kennis delen, hoewel elk team vervolgens zijn specifieke aanpak toepast op de betreffende beleggingscategorie. Deze synergie kan een completer beeld geven van de risico's en kansen in elke regio.
Aan de andere kant zijn er gemengde fondsen of multi-assetstrategieën die aandelen en obligaties van opkomende markten in verschillende verhoudingen combineren. Deze producten proberen het groeipotentieel van de aandelenmarkt in evenwicht te brengen met de (relatieve) stabiliteit van obligaties, waarbij de blootstelling wordt aangepast aan de economische cyclus of het risicoprofiel van de cliënt. Ze vormen in wezen een manier om beide aspecten van beleggen in opkomende markten in één instrument te bundelen.
In elk geval delen vastrentende waarden uit opkomende markten, hoewel ze een ander profiel hebben, veel structurele risico's met aandelen uit opkomende markten : politieke instabiliteit, valutarisico, veranderingen in de regelgeving en gevoeligheid voor de wereldwijde liquiditeit. Daarom vereisen ze ook een zorgvuldige analyse en een gematigde allocatie binnen de totale portefeuille.
Cookies, regelgeving en risicowaarschuwingen
Wanneer we officiële informatie over fondsen voor opkomende markten raadplegen op de websites van toezichthouders of fondsbeheerders, komen we vaak meldingen tegen over cookies, privacy en beleid inzake gegevensgebruik. Veel websites gebruiken eigen en externe cookies voor technische doeleinden, om de browse-ervaring te personaliseren, verkeer te analyseren en voor gedragsgerichte reclame. Dit laatste houdt in dat gegevens over uw surfgedrag (bijvoorbeeld bezochte pagina's) worden verzameld om profielen te creëren.
Daarnaast bevatten sommige websites van toezichthouders, zoals de CNMV, links naar websites van derden met onafhankelijke privacyverklaringen . Door deze sites te bezoeken, accepteren gebruikers de cookies en de algemene voorwaarden van die externe websites. Dit is met name belangrijk om te controleren als u persoonsgegevens verwerkt of van plan bent te investeren.
Naast deze technische problemen benadrukken toezichthouders en vermogensbeheerders zelf steevast de risico's die verbonden zijn aan beleggen in opkomende markten . Ze waarschuwen niet alleen voor volatiliteit op de aandelenmarkt, maar ook voor bijkomende risico's die samenhangen met minder stabiele juridische kaders, een lagere mate van transparantie en mogelijke beperkingen op buitenlandse investeringen.
Om deze reden beschrijft elk fondsinformatieblad of Essentiële Beleggersinformatie (KIID) duidelijk het risiconiveau , de aanbevolen beleggingshorizon, de kosten en een beschrijving van factoren die tot verliezen kunnen leiden. Het lezen en begrijpen van deze waarschuwingen is de verantwoordelijkheid van de belegger, vooral bij beleggingen in activaklassen met een aanzienlijk risicoprofiel, zoals opkomende markten.
Hoe integreer je aandelenfondsen in opkomende markten in je portefeuille?
De grote vraag voor de meeste spaarders is niet zozeer of opkomende markten potentieel hebben (wat ze zeker hebben), maar hoe en in welke mate ze deze in hun beleggingsportefeuille moeten opnemen. Gezien hun hogere volatiliteit worden deze fondsen vaak gebruikt als aanvulling op een gediversifieerde langetermijnstrategie , en niet als enige focus van de belegging.
Een veelgebruikte aanpak is om een ​​gematigd percentage van het aandelenportfolio toe te wijzen aan opkomende markten. In een 60/40-portefeuille (60% aandelen, 40% vastrentende waarden) kan het bijvoorbeeld zinvol zijn om tussen de 10% en 25% van het aandelenportfolio aan opkomende markten toe te wijzen, afhankelijk van de beleggingshorizon en de risicobereidheid. Dit komt neer op ongeveer 6% tot 15% van de totale portefeuille.
Voor veel beleggers is de eerste logische stap om te kiezen voor een indexfonds gericht op wereldwijde opkomende markten of een breed gespreide ETF (zoals die welke de MSCI Emerging Markets Index volgen), en vervolgens te overwegen een actief beheerd fonds of een regionaal fonds toe te voegen als een specifieke focus gewenst is. De keuze tussen fondsen en ETF's wordt ook beïnvloed door de belastingwetgeving van het land waar men woont en de werkwijze van de broker.
Voor zeer conservatieve beleggers of beleggers met een korte beleggingshorizon is blootstelling aan aandelen in opkomende markten aan te raden, of zelfs helemaal te vermijden . Kortetermijndalingen zijn immers moeilijk te verwerken en kunnen leiden tot impulsieve beslissingen. Voor jongere beleggers met stabiele spaargelden en een langetermijnvisie kan de volatiliteit van opkomende markten daarentegen op de lange termijn worden gecompenseerd door de hogere verwachte groei.
In elk geval is het belangrijk dat beleggingsfondsen in opkomende markten onderdeel uitmaken van een goed doordacht overkoepelend plan dat rekening houdt met de rest van de portefeuille, de financiële doelstellingen, de beleggingshorizon en de risicotolerantie. Het gaat er niet om trends na te jagen, maar om een ​​evenwichtige structuur op te bouwen die bestand is tegen de onvermijdelijke schommelingen van deze markten.
Uiteindelijk zijn aandelenfondsen in opkomende markten een krachtig instrument om te profiteren van de groei in ontwikkelingslanden en om de blootstelling aan andere markten dan de grote, ontwikkelde aandelenmarkten te diversifiëren. Ze vereisen echter een gezonde dosis risico, een langetermijnvisie en een zorgvuldige selectie van het type fonds (indexfonds, actief beheerd, regionaal, islamitisch, exclusief China, enz.) dat het beste bij elke belegger past. Op deze manier begrepen, kunnen ze aanzienlijke waarde toevoegen aan een portefeuille zonder een bron van onbeheersbare schokken te worden.
