6 beleggingsstijlen – Wat is jouw stijl?

Beleggingsstijlen hebben betrekking op de manier waarop een belegger zijn activiteiten uitvoert, die kan variëren afhankelijk van de criteria van elke belegger. Maar de waarheid is dat we beleggingsstijlen in drie groepen kunnen indelen; over het type management dat we toepassen, de omvang van de bedrijven en of ze onderdeel zijn van de groei- of waardesector. Laten we vervolgens eens kijken welke soorten beleggingsstijlen we in een algemeen kader kunnen definiëren, en wat hun belangrijkste kenmerken zijn.

Actief of passief beheer.

Beleggers die op zoek zijn naar een zorgvuldig samengestelde selectie van hun vermogen, zijn meer geïnteresseerd in actief beheer. Actief beheerde fondsen hebben doorgaans een voltallig team van financiële analisten en portefeuillemanagers die er constant naar streven om hogere rendementen voor beleggers te genereren . Omdat beleggers moeten betalen voor de expertise van dit personeel, rekenen actief beheerde fondsen doorgaans hogere kosten dan passief beheerde fondsen. Sommige beleggers twijfelen aan het vermogen van actieve beheerders om superieure rendementen te behalen. Deze opvatting is voornamelijk gebaseerd op studies die aantonen dat veel passieve fondsen op de lange termijn beter presteren dan vergelijkbare actief beheerde fondsen. Passief beheerde fondsen hebben één inherent voordeel: doordat er geen analisten nodig zijn, zijn de fondskosten doorgaans erg laag.

Bedrijven met kleine of grote kapitalisatie.

Om de omvang van een bedrijf te categoriseren, moeten we kijken naar de marktkapitalisatie . De marktkapitalisatie is het aantal uitstaande aandelen van een bedrijf vermenigvuldigd met de aandelenprijs. Sommige beleggers geloven dat small-capbedrijven betere rendementen zouden moeten kunnen bieden, omdat ze een groter groeipotentieel hebben en wendbaarder zijn . Het hogere rendementspotentieel van small-capbedrijven gaat echter gepaard met een groter risico . Kleinere bedrijven hebben onder andere minder middelen en zijn vaak minder gediversifieerd . Aandelenkoersen kunnen veel meer fluctueren, wat kan leiden tot grote winsten of grote verliezen. Daarom moeten beleggers bereid zijn dit extra risico te nemen als ze willen profiteren van het hogere rendementspotentieel. Risicomijdende beleggers voelen zich wellicht meer op hun gemak bij de meer betrouwbare large-capaandelen . Deze bedrijven bestaan ​​al lang en zijn zwaargewichten in hun sector geworden . Deze bedrijven kunnen wellicht niet zo snel groeien, omdat ze al erg groot zijn. Het is echter ook minder waarschijnlijk dat ze onverwacht failliet gaan. Beleggers in large-cap aandelen kunnen iets lagere rendementen verwachten dan beleggers in small-cap aandelen , maar ook met minder risico.

Beleggen in groei versus waardeaandelen.

Om te bepalen in welke categorie een bedrijf thuishoort, onderzoeken analisten een reeks financiële parameters en gebruiken ze hun oordeel om te bepalen welk label het beste past. Groeibeleggen richt zich op bedrijven met een sterke winstgroei , een goed rendement op eigen vermogen , gezonde winstmarges en een laag dividendrendement . Het idee is dat een bedrijf dat al deze kenmerken bezit, doorgaans innovatief is in zijn sector en zeer winstgevend. Daardoor groeit het zeer snel en herinvesteert het het grootste deel of alle winst om in de toekomst verder te groeien. Waardebeleggen richt zich op het kopen van een sterk bedrijf tegen een goede prijs. Analisten zoeken naar een lage koers-winstverhouding (P/E-ratio), een lage koers-omzetverhouding (P/S-ratio) en over het algemeen een hoger dividendrendement . De belangrijkste ratio's voor waardebeleggen laten zien hoe deze stijl prioriteit geeft aan de prijs waartegen beleggers kopen.